مثلا صحبتهای اخوندها از روایات و دیده های خیالی همه باهم میخندیدیم بعد به خودشون که رسید همون مدل صحبت ها و خیال پردازی هارو میکردن و با دید جدی و باورمندانه ای بهش نگاه میکردند یک درصد به این فکر نمیکردند که خودمم دارم عین ان جملاتی رو که چند دقیقه قبل از قول دین دیگه ای میگفتم و میخندیدم را بر زبان اوردم
در اینجا به یک نتیجه کلی میتوان رسید اون هم اینکه شعور فرد را افکار دینی از بین میبرد مغز قدرت تشخیص و تفکر را در مورد ان مفهوم خاص از دست میدهد
برچسب:
نویسنده: کیانوش رضایی